۱۰ ژانویه ۲۰۲۶ — «کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور» با انتشار فراخوانی فوری خطاب به اتحادیههای کارگری در سراسر جهان هشدار داد که قطع سراسری ارتباطات میتواند زمینه را برای سرکوبی گستردهتر و پنهانتر علیه اعتراضات جاری در ایران فراهم کند.
کنفدراسیون در نامهای که برای فدراسیونها و اتحادیههای بینالمللی کارگری ارسال شده، اعلام کرد کارگران، معلمان، پرستاران و بازنشستگان نقش پررنگی در این تجمعات دارند و استدلال کرد واکنش حکومت، حملهای مستقیم به جنبش کارگری و همچنین حقوق مدنی گستردهتر است.
کنفدراسیون تاکید می کند که مقامهای ایران از شب ۸ ژانویه دسترسی به اینترنت را در سطح کشور بهشدت محدود یا قطع کردهاند و در این زمینه به گروههای رصد اینترنت مانند «نتبلاکس» اشاره کرد. این نهاد افزود که قطع اینترنت برای مختلکردن گزارشدهی مستقل و پنهانکردن سرکوب به کار میرود و آن را با اعتراضات آبان ۱۳۹۸ مقایسه کرد؛ زمانی که حکومت در بحبوحه سرکوبی مرگبار، اینترنت را قطع کرد.
در این نامه با استناد به «سازمانهای حقوق بشری» آمده است که تا ۹ ژانویه دستکم ۵۱ نفر از معترضان کشته شدهاند و صدها نفر زخمی و هزاران نفر بازداشت شدهاند، هرچند تأکید شده که در شرایط محدودیت اطلاعات، راستیآزمایی و تأیید دقیق آمار دشوار است.
کنفدراسیون از اتحادیهها خواسته است کشتار، بازداشتها و قطع اینترنت را بهصورت علنی محکوم کنند، دولتهای خود را برای پیگیری اقدامات دیپلماتیک جهت توقف سرکوب تحت فشار بگذارند، از دسترسی مردم به «اینترنت آزاد» حمایت کنند و از طریق نهادهای بینالمللی از جمله سازمان بینالمللی کار (ILO) پیگیر اقدام شوند.
هشدار فوری: سرکوب خونین اعتراضات مردمی در ایران و خطر کشتار گسترده
درخواست اقدام فوری اتحادیههای کارگری جهان
به اتحادیهها و تشکلهای کارگری جهان
با سلام و احترام،
ما این نامه را در شرایط بسیار خطرناک و حساسی به شما مینویسیم که مردم ایران بار دیگر در خیابانها برای بهدست آوردن آزادی، عدالت اجتماعی و حق تعیین سرنوشت خود ایستادهاند. در میان معترضان، کارگران، معلمان، پرستاران و بازنشستگان نقش برجستهای دارند و سرکوب این اعتراضات مستقیماً به معنای سرکوب جنبش کارگری نیز است. اعتراضات جاری که از هفتم دیماه ۱۴۰۴ آغاز شده است، نه یک رویداد گذرا، بلکه ادامهی یک مسیر بلندمدت مبارزهی اجتماعی است که مردم ایران سالهاست برای آن هزینه دادهاند — از اعتراضات دیماه ۱۳۹۶، خیزش آبان ۱۳۹۸ تا جنبش سراسری ۱۴۰۱. در هر مقطع، پاسخ حکومت جمهوری اسلامی سرکوب، قتل، بازداشت و سرکوب آزادیها بوده است.
این بار نیز اعتراضات از فشار شدید اقتصادی، گسترش فقر، تورم بالا و سقوط ارزش پول ملی آغاز شد و به یک حرکت اعتراضی وسیع علیه نظم سیاسی حاکم تبدیل شده است. حکومت ایران پاسخ خود را نه در گفتگو یا اصلاح ساختاری، بلکه در اعمال خشونت فزاینده و سرکوب فیزیکی مردم جستجو میکند.
در همین چند روز اخیر، حکومت ایران بهطور کامل اینترنت و ارتباطات را در سراسر کشور قطع کرده است — اقدامی که از شب ۱۸ دی ۱۴۰۴ آغاز شده و بهطور فزایندهای ادامه دارد، بهطوری که دسترسی به شبکههای ارتباطی و اینترنت به سطح بسیار پایینی کاهش یافته است و کشور تقریباً از جهان مجزا شده است. این قطع سراسری ارتباطات بهعنوان ابزاری برای مخفیکردن خشونت و سرکوب سازمانیافته علیه معترضان به کار میرود. قطع اینترنت در دورههای اعتراض در ایران سابقه دارد و در آبان ۱۳۹۸ نیز حکومت برای پنهانکردن قتلعام وسیع معترضان، اینترنت را قطع کرد؛ بنا بر آمار رسمی در طول سه روز حداقل ۱۵۰۰ نفر از معترضان کشته شدند، هرچند بسیاری تخمین میزنند آمار واقعی بسیار بیشتر بوده است.
بنا بر گزارشهای سازمانهای حقوق بشری، تا ۱۹ دی ۱۴۰۴ دستکم ۵۱ نفر از معترضان کشته شدهاند و صدها نفر مجروح و هزاران نفر بازداشت شدهاند. با این حال برخی منابع شمار معترضان جانباخته را بسیار فراتر از این عنوان کرده و تاکید کردهاند که بهدلیل محدودیت دسترسی به اطلاعات میدانی، آمار دقیق مصدومان همچنان در حال بررسی است.
ما صریحاً اعلام میکنیم که هرگونه قطع اینترنت و محدودیت ارتباطات نهتنها نقض حقوق ارتباطات و گردش آزادانه اطلاعات است، بلکه ابزار سازمانیافتهای برای پنهانکردن کشتار وسیع مردم و جلوگیری از اطلاعرسانی به جامعه جهانی به کار میرود.
ما همچنین تأکید میکنیم که حمایت از خواست مردم ایران برای تغییر حاکمیت موجود و ایجاد مناسبات سیاسی جدید مبتنی بر اراده اکثریت، عین دفاع از حقوق جهانشمول انسانهاست. این خواست، نه یک شعار سیاسی صرف، بلکه پافشاری بر حقوق بنیادین مردمی است که سالها تحت سرکوب و محرومیت زندگی کردهاند و اکنون میخواهند سرنوشت خود را آزادانه تعیین کنند.
مبارزهی مردم ایران و خواست تغییر ساختار سیاسی، جزئی از مبارزات جهانی نیروی کار برای عدالت، آزادی و کرامت انسانی است. سرکوب نیروی کار در ایران، نقض آشکار مقاولهنامههای بنیادین کار و استانداردهای بینالمللی است. دفاع از مردم ایران نه تنها یک عمل همبستگی، بلکه دفاع از حقوق کار و حقوق بشر در سطح جهانی است.
ما صراحتاً هشدار میدهیم:
اگر واکنش فوری، هماهنگ و مؤثر بینالمللی صورت نگیرد، جمهوری اسلامی میتواند بار دیگر از قطع اینترنت و فضای بسته خبری برای سازماندهی سرکوب خونین و قتلعام معترضان استفاده کند.
در این شرایط، سکوت یا واکنشهای نمادین، عملاً به معنای چراغ سبز به ماشین سرکوب است.
ما همچنین از موضعگیری اصولی کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری (ITUC) در محکومیت سرکوب مردم ایران قدردانی میکنیم و آن را نمونهای ضروری از همبستگی بینالمللی میدانیم. اکنون، بیش از هر زمان دیگر، گسترش و تعمیق این همبستگی حیاتی است.
بر این اساس، ما از شما میخواهیم:
بهصورت علنی و فوری سرکوب، کشتار و قطع اینترنت در ایران را محکوم کنید و بیانیههای رسمی حمایتی صادر نمایید.
این مواضع را به دیگر اتحادیهها، فدراسیونها و شبکههای کارگری جهانی منتقل کنید تا همبستگی گسترده و فعال شکل بگیرد.
- از دولتهای متبوع خود بخواهید که برای توقف سرکوب و کشتار معترضان، فشار سیاسی و دیپلماتیک جدی بر حکومت ایران اعمال کنند.
- تعلیق روابط دیپلماتیک و بستن سفارتخانههای جمهوری اسلامی را بهعنوان اقدامی موثر برای عدم بهرسمیتشناختن خشونت دولت ایران مطالبه کنید.
- از همه ظرفیتهای خود برای تضمین دسترسی مردم ایران به اینترنت آزاد و جلوگیری از اطلاعاتزدایی و قطع ارتباطات حمایت نمایید.
- در نهادهای بینالمللی از جمله سازمان بینالمللی کار (ILO)، پیگیر تعلیق عضویت جمهوری اسلامی بهدلیل نقض مستمر حقوق بنیادین کار باشید.
ما باور داریم که دفاع از مردم ایران، دفاع از حقوق جهانشمول انسانها و حمایت از جنبش کارگری جهانی است. تقویت مبارزه مردم ایران و بهویژه نیروی کار مستقل، راه را برای تعیین آزادانه سرنوشت جامعه، پایان چرخه سرکوب و گذار به مناسبات سیاسی و اجتماعی مبتنی بر آزادی، عدالت و دموکراسی واقعی هموار میکند.
با احترام و همبستگی،
کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور
۱۰ ژانویه ۲۰۲۶
پیوست مستند
۱) قطع سراسری اینترنت و ارتباطات – واقعیت مستند
- از تاریخ ۸ و ۹ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴)، رژیم ایران اینترنت سراسر کشور را شدیداً محدود یا قطع کرده است، بهگزارش گروههای رصد اینترنت مانند NetBlocks.
- قطع ارتباطات، ارتباطات بین شهروندان ایران و جهان را عملاً قطع کرده و گزارشدهی مستقل را به شدت دشوار ساخته است.
- آژانسهای خبری بینالمللی و نهادهای حقوق بشر قطع اینترنت را نشانهای از تلاش برای مخفیکردن سرکوب و نقض حقوق بشر توصیف کردهاند.
۲) سرکوب و تلفات
- بنا بر گزارشهای سازمانهای حقوق بشری، تا ۱۹ دی ۱۴۰۴ دستکم ۵۱ نفر از معترضان کشته شدهاند و صدها نفر مجروح و هزاران نفر بازداشت شدهاند.
- گزارشها حاکی از استفاده نیروهای امنیتی از سلاحهای گرم، شلیک مستقیم و سرکوب خونین در شهرهای مختلف است.
۳) تجربه تاریخی قطع اینترنت و قتلعام – آبان ۱۳۹۸
- در آبان ۱۳۹۸ حکومت ایران در مدت پنج روز اینترنت را تقریباً بهطور کامل قطع کرد تا سرکوب معترضان را پنهان کند.
- بنا بر آمار رسمی، حداقل ۱۵۰۰ نفر از معترضان کشته شدند و گزارشهای مستقل رقم بسیار بیش از این را تأیید میکنند.
- این الگو نشان میدهد که قطع اینترنت میتواند زمینهی کشتار وسیع و پنهان را فراهم کند.
۴) اهمیت این موضوع برای جنبش کارگری جهانی
- قطع اینترنت و محدودیت ارتباطات باعث میشود نیروی کار نتواند سازماندهی، اطلاعرسانی، اعتصاب یا همبستگی عملی ایجاد کند.
- سرکوب نیروی کار و معترضان، نقض صریح توأمان حقوق بشر و حقوق کار است.
- سکوت جهانی در برابر چنین سرکوبی، به تضعیف استانداردهای جهانی کار منجر میشود.
۵) درخواستها و اقدامات پیشنهادی
- درخواست برای بازگرداندن فوری اینترنت آزاد در ایران بهعنوان جلوهی حق بنیادین ارتباط و آزادی بیان.
- اعلام و مستندسازی نقض حقوق بشر و کار در نهادهای بینالمللی.
- فشار سیاسی و دیپلماتیک گسترده برای توقف سرکوب و جلوگیری از کشتار بیشتر.
- حمایت عملی از تشکلهای مستقل کارگری ایران و ایجاد سازوکارهای پشتیبانی در سطح جهان.
