نامه کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور پیامی است همراه با قدردانی و فراخوان سیاسی که خطاب به اتحادیهها و تشکلهای کارگری جهان نوشته شده است. این نامه از مواضع و بیانیههای آنان در حمایت از کارگران و غیرنظامیان ایران، و نیز از مخالفتشان با جنگ و خطراتی که برای مردم عادی ایجاد کرده است، قدردانی میکند.
این نامه تأکید میکند که در شرایط کنونیِ تشدید درگیری نظامی و بیثباتی، همبستگی بینالمللی کارگری برای کارگران داخل ایران هم اهمیت سیاسی دارد و هم وزن اخلاقی.
همچنین نگرانیهای فوری درباره خطر فزایندهای را مطرح میکند که کارگران در بخشهای کلیدی صنعتی با آن روبهرو هستند، بهویژه در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، بنادر و تأسیسات برق، آن هم در شرایطی که تهدیدها علیه زیرساختهای حیاتی رو به افزایش است. در نامه توضیح داده شده که کنفدراسیون از کارگران در محیطهای کاریای که ممکن است هدف قرار گیرند خواسته است برای حفظ جان خود محلهای ناامن را ترک کنند، و اشاره میکند که برخی از کارگران نیز بالفعل به این هشدار عمل کردهاند.
همزمان، این نامه بر تأثیر شدید قطع گسترده اینترنت در ایران نیز انگشت میگذارد؛ قطعیای که ارتباط با کارگران را بسیار دشوارتر کرده است.
از نظر سیاسی، نامه کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور به روشنی میگوید که این جنگ، جنگِ کارگران ایران و مردم ایران نیست. این نامه جمهوری اسلامی را رژیمی نامشروع توصیف میکند که از طریق سرکوب و سیاستهای ویرانگر، جامعه را به خطر انداخته است، و در عین حال تأکید میکند که تغییر واقعی و پایدار نمیتواند از مسیر مداخله نظامی خارجی به دست آید.
در عوض، این نامه استدلال میکند که تغییر باید از خلال مبارزه سازمانیافته خود مردم و طبقه کارگر به دست بیاید. نامه در پایان از اتحادیههای کارگری جهان میخواهد که همچنان صدای اعتراض خود را بلند نگه دارند، از حق کارگران برای امتناع از کار در شرایط ناامن دفاع کنند، و برای دسترسی آزاد به اینترنت در ایران فشار بیاورند.
دوستان و رفقای گرامی در اتحادیهها و تشکلهای کارگری جهان،
کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور مایل است از مواضع و بیانیههای شما در حمایت از کارگران و مردم ایران و نیز مخالفت با شرایط جنگی که جان غیرنظامیان را تهدید میکند صمیمانه قدردانی کند. در شرایطی که مردم ایران با خطرات جدی ناشی از جنگ و بیثباتی روبهرو هستند، اعلام همبستگی جنبش کارگری جهانی برای ما و برای کارگران در ایران اهمیت و دلگرمی فراوان دارد.
در روزهای اخیر، با گسترش درگیریهای نظامی، خطر حمله به زیرساختهای حیاتی و صنعتی در ایران افزایش یافته است. بهویژه پس از تهدید مستقیم رئیسجمهور ایالات متحده مبنی بر هدف قرار دادن تاسیسات نفتی ایران، از جمله در جزیره خارگ (با جمعیت غیر نظامی بیش از ۸ هزار نفر)، و همچنین حملات گسترده نظامی در این منطقه، نگرانی جدی درباره امنیت کارگران در مراکز صنعتی و انرژی کشور به وجود آمده است. چنین اقداماتی مستقیماً جان هزاران کارگر شاغل در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، بنادر، نیروگاهها و دیگر مراکز صنعتی را به خطر اندازد.
در واکنش به این وضعیت، کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور در همان روز نخست آغاز جنگ، زمانی که دسترسی به اینترنت هنوز بهطور کامل قطع نشده بود، فراخوانی عمومی برای حفاظت از جان کارگران منتشر کرد و از کارگران خواست در مراکز صنعتی و کاریای که احتمال حمله نظامی وجود دارد، در صورت تشخیص خطر از حضور در محل کار خودداری کرده و برای حفظ جان خود محل کار را ترک کنند.
بازخوردهای دریافتی نشان میدهد که این فراخوانها تا حدی مورد توجه کارگران قرار گرفته است. در برخی پروژههای صنعتی، بهویژه در بخشهایی از صنایع نفت و پروژههای موقت و پیمانکاری، کارگران کارگاهها را ترک کردهاند. همچنین در برخی مراکز کاری با فعالیت مستمر، سطح فعالیت و ظرفیت کار کاهش یافته است. این اقدامات نشاندهنده تلاش کارگران برای حفاظت از جان خود در شرایطی است که خطرات جنگی به شکل جدی افزایش یافته است.
با این حال، یکی از بزرگترین موانع در اطلاعرسانی و ارتباط با کارگران در داخل ایران، قطع گسترده اینترنت است. این اقدام عملاً ارتباط مستقیم ما با بخش بزرگی از جامعه کارگری را مختل کرده و انتقال سریع پیامهای هشدار و فراخوانها را بسیار دشوار ساخته است. ما در حال تلاش هستیم تا از طریق رسانههای جایگزین، از جمله رادیوها و تلویزیونهای ماهوارهای و همچنین شبکههای محدود ارتباطی باقیمانده، این پیامها را به گوش کارگران برسانیم؛ اما این مسیر بسیار محدود و دشوار است.
ما مایلیم تأکید کنیم که این جنگ، جنگ کارگران و مردم ایران نیست. این جنگ نتیجه رقابتها، سیاستهای قدرت و منازعات دولتها و حکومتهاست. جمهوری اسلامی حکومتی غیر مشروع است که طی دههها با سرکوب، جنگطلبی و سیاستهای فاجعهبار، زندگی و آینده مردم ایران را به خطر انداخته است. کارگران و بخش بزرگی از جامعه ایران خواهان پایان این نظام هستند. با این حال، ما باور داریم که تغییرات واقعی و پایدار تنها میتواند به نیروی سازمانیافته مردم و طبقه کارگر و از طریق مبارزه اجتماعی و جمعی آنان تحقق یابد، نه از طریق جنگ و مداخلات نظامی دولتها.
در چنین شرایطی، نقش و صدای جنبش کارگری جهانی اهمیت ویژهای دارد.
ما از اتحادیهها و فدراسیونهای کارگری در سراسر جهان میخواهیم:
• به طرح وضعیت کارگران و مردم ایران در بیانیهها و مواضع خود ادامه دهند؛
• خطراتی را که جنگ برای جان کارگران و غیرنظامیان ایجاد میکند برجسته کنند؛
• از حق کارگران برای حفاظت از جان خود در محیطهای کاری ناامن دفاع کنند؛
• و برای دسترسی مردم ایران به اینترنت آزاد و بدون سانسور تلاش و فشار بیشتری وارد کنند، چرا که دسترسی آزاد به اطلاعات و ارتباطات در شرایط جنگی میتواند مستقیماً به نجات جان انسانها کمک کند.
ما برای همبستگی جنبش کارگری جهانی و افکار عمومی مردم در سراسر جهان اهمیت بسیار زیادی قائل هستیم. باور داریم که ورود فعال جنبشهای کارگری و نیروهای آزادیخواه در سطح جهانی میتواند فشار مهمی بر دولتها وارد کند تا جان مردم و کارگران را در رقابتها و جنگهای قدرت خود به بازی نگیرند.
در پایان، بار دیگر از حمایت و همبستگی شما سپاسگزاریم و امیدواریم بتوانیم در این شرایط دشوار، با اتکا به همبستگی بینالمللی طبقه کارگر، از جان و امنیت کارگران دفاع کنیم.
با احترام و همبستگی
کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور
