کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور، در نامهای به مناسبت اول مه ۲۰۲۶ خطاب به اتحادیهها و تشکلهای کارگری بینالمللی، نسبت به وضعیت بحرانی کارگران ایران هشدار داد و خواستار گسترش همبستگی جهانی با آنان شد. در این نامه تأکید شده است که طبقه کارگر ایران همزمان زیر فشار استثمار اقتصادی، فقر، سرکوب سیاسی، جنگ و حملات نظامی به زیرساختهای صنعتی و تولیدی قرار دارد.
کنفدراسیون میگوید در هفتهها و ماههای اخیر، حمله به مراکز انرژی و تولید، جان هزاران کارگر را به خطر انداخته و در چنین شرایطی، این تشکل فراخوانهایی برای ترک محیطهای کار پرخطر و اولویت دادن به حفظ جان کارگران صادر کرده است؛ با این حال قطع اینترنت، محدودیت ارتباطی، نبود امکان فعالیت آزادانه و فشار کارفرمایان و نهادهای حکومتی، مانع اثرگذاری گسترده این فراخوانها شده است.
در بخش دیگری از نامه، کنفدراسیون کار ایران، خارج از کشور، از تشدید سرکوب داخلی، افزایش اعدامها و سرکوب خونین اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ سخن گفته و این روند را بخشی از سیاست سیستماتیک ارعاب جمهوری اسلامی برای جلوگیری از اعتراض و سازمانیابی مستقل کارگران دانسته است. این تشکل همچنین اعلام کرده که «رسانه پژواک کار ایران» با راهاندازی «دفتر دادخواهی جانباختگان نیروی کار» تاکنون نام حدود ۵۰۰ کارگر و مزدبگیر جانباخته در کشتار دیماه ۱۴۰۴ را ثبت کرده، اما ابعاد واقعی فاجعه را بسیار فراتر از آمار موجود میداند.
کنفدراسیون در پایان از اتحادیهها و نهادهای کارگری جهان خواسته است برای محکومیت سرکوب کارگران، اعدام زندانیان سیاسی و کشتار معترضان به جمهوری اسلامی فشار وارد کنند، بر حق تشکلیابی مستقل و اجرای مقاولهنامههای بنیادین بینالمللی تأکید کنند و وضعیت کارگران ایران را بهطور جدیتر در دستور کار جنبش کارگری جهانی قرار دهند.
نامه کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور به اتحادیهها و تشکلهای کارگری بینالمللی
به مناسبت اول مه ۲۰۲۶
رفقای گرامی،
اتحادیهها و تشکلهای کارگری در سراسر جهان،
در آستانه اول مه، روز جهانی همبستگی طبقه کارگر، ما از سوی کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور، صمیمانهترین درودها و قدردانی خود را از حمایتها و همبستگیهایی که تاکنون با کارگران ایران ابراز داشتهاید، اعلام میکنیم. در شرایطی که کارگران ایران تحت فشارهای کمسابقهای قرار دارند، این همبستگیها از اهمیت ویژهای برخوردار است.
امروز طبقه کارگر ایران با مجموعهای از بحرانهای درهمتنیده مواجه است. دههها استثمار، فقر و سرکوب تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، و در ادامه آن، تشدید جنگ و حملات نظامی که مستقیماً زیرساختهای تولیدی و محل کار کارگران را هدف قرار داده است. این شرایط، معیشت، امنیت و حتی جان کارگران را بهطور همزمان در معرض تهدید قرار داده است.
در هفتهها و ماههای اخیر، حملات گسترده به مراکز انرژی، صنعتی و تولیدی، هزاران کارگر را در معرض خطر مستقیم قرار داده است. در چنین شرایطی، ما فراخوانهایی برای ترک محیطهای کار پرخطر و اولویت دادن به حفظ جان کارگران صادر کردهایم. با این حال، بهدلیل عدم امکان فعالیت آزادانه در داخل کشور، قطع گسترده اینترنت، محدودیت ارتباط با بخشهای وسیعی از نیروی کار، و همچنین فشار مستقیم کارفرمایان و نهادهای حکومتی برای ادامه کار حتی در شرایط خطر جدی، این فراخوانها تنها در برخی بخشها امکان تأثیرگذاری داشته و در بسیاری موارد با موانع جدی روبرو شده است.
همزمان، سرکوب داخلی بهشکل بیسابقهای تشدید شده است. جمهوری اسلامی با افزایش چشمگیر اعدامها، بهویژه علیه زندانیان سیاسی با اتهامات واهی، تلاش دارد فضای رعب و وحشت را بر کل جامعه حاکم کند و هرگونه امکان اعتراض و سازمانیابی را از میان ببرد. این سیاست سیستماتیکِ ارعاب، در کنار بازداشتها و سرکوبهای گسترده، بخشی از راهبرد بقای حکومتی است که پاسخ خود به بحران را در تشدید خشونت جستوجو میکند.
در این میان، اعتراضات گسترده دیماه ۱۴۰۴، که با حضور پررنگ کارگران و اقشار فرودست شکل گرفت، با سرکوبی خونین و قطع کامل اینترنت به یک فاجعه انسانی بدل شد.
در راستای مستندسازی این جنایات، «رسانه پژواک کار ایران» — رسانه خبری کنفدراسیون کار ایران-خارج از کشور — اقدام به راهاندازی «دفتر دادخواهی جانباختگان نیروی کار» کرده است. تاکنون حدود ۵۰۰ تن از کارگران و مزدبگیران جانباخته در کشتار دیماه ۱۴۰۴ در این دفتر ثبت شدهاند، اما بهدلیل سرکوب، قطع ارتباطات و فضای امنیتی، ابعاد واقعی این فاجعه که بسیار فراتر از این آمار است، تاکنون تکمیل نشده است.
رفقا،
در چنین شرایطی، ما از شما میخواهیم که توجه ویژهای به وضعیت کارگران ایران در این مقطع حساس داشته باشید و:
- برای محکومیت جمهوری اسلامی بهدلیل سرکوب سیستماتیک کارگران، اعدام زندانیان سیاسی و کشتار معترضان، در مجامع بینالمللی فشار وارد کنید
- بر اجرای مقاولهنامههای بنیادین بینالمللی، بهویژه در زمینه حق تشکلیابی مستقل و آزادی فعالیتهای کارگری در ایران، تأکید کنید
- از تلاشها و ابتکارهایی که در جهت سازمانیابی مستقل کارگران ایران صورت میگیرد، حمایت کنید
- و موضوع وضعیت کارگران ایران را در دستور کار جدیتر اتحادیهها و نهادهای بینالمللی کارگری قرار دهید
ما بر این باوریم که همبستگی بینالمللی، میتواند نقشی مؤثر در تقویت مبارزات کارگران ایران ایفا کند، بهویژه در شرایطی که صدای آنان در داخل کشور با سرکوب و سانسور مواجه است.
اول مه، نماد مبارزه مشترک کارگران در سراسر جهان است. ما امیدواریم که در این روز، توجه و حمایت از کارگران ایران نیز بهطور جدیتری در دستور کار جنبش کارگری بینالمللی قرار گیرد.
با احترام و همبستگی،
کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور
اول مه ۲۰۲۶
